Posts

Showing posts from June, 2014

ပံုျပင္မဟုတ္တဲ့. . .တကယ့္ဘဝဆိုးေတြ…

ပံုျပင္မဟုတ္တဲ့. . .တကယ့္ဘဝဆိုးေတြ…
------------------------------------------------------------
သူတပါးရဲ့ နာက်င္မွဳကို ျမင္ရံုနဲ့ ကိုယ္တိုင္နာက်င္သလို ခံစားတတ္တဲ့ စိတ္ႏွလံုးဟာ အခုအခ်ိန္မွာမွ ရွိလာတာ မဟုတ္ပါဘူး။

ေမာင္သူရ ရဲ့ စိတ္ႏွလံုးက ငယ္စဥ္ကတည္းက

သူတပါး ရဲ့ နာက်င္မွ ုေတြကို

ကိုယ္နဲ့ ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားမိခဲ့တာပါ။

ေမာင္သူရ အသက္ ဆယ္ႏွစ္အရြယ္ေလာက္က တျခားမိသားစုတစ္စုရဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳကို ၾကည့္ျပီး
မ်က္ရည္ေတာက္ေတာက္က်မိခဲ့ဖူးတာေလး ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္ ။

**********

အဲဒီတုန္းက . . .
ေမာင္သူရ အသက္က ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိဦးမယ္ ။

ေမာင္သူရရဲ့ ေမေမက ေတာင္ဒဂံု / ေလးေဒါင့္ကန္ရြာဘက္မွာ ေျမကြက္ေလးတစ္ကြက္ ဝယ္ျပီး
ပ်ဥ္ေထာင္ သြပ္မိုး အိမ္ကေလးတစ္လံုး ေဆာက္ထားတာ ။

ဘယ္သူမွလည္း မေနေသးေတာ့ အိမ္ကို ေသာ့ေလးခတ္ျပီး ဒီအတိုင္းပဲ ပိတ္ထားတာေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒီအိမ္နဲ့ ျခံေလးကို တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ပစ္ထားမိတာက စေတာ့တာပါပဲ။

ေမေမက ေမာင္သူရကို လက္ဆြဲျပီး ပစ္ထားတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ အိမ္ကေလး သြားၾကည့္ဦးမွ ဆိုျပီး ေခၚသြားတာ. . . .

ဟိုေရာက္ေတာ့. . .
အိမ္က ေသာၾကီး ပြင့္လ်က္သား…
အိမ္ေပၚမွာလည္း မိသားတစ္စုက . . .
အခန့္သား. . . တက္ေနျပီ ။

ေသာ့ကို ဖ်က္ျပီး ဝင္ေနတာေ…

ဂ်ဴ း … ထံသို့… အိတ္မဲ့ …ေပးစာ.

Image
ဂ်ဴ း … ထံသို့… အိတ္မဲ့ …ေပးစာ..-

ျပီးခဲ့တဲ့… ေလးငါးရက္လံုးလံုး .   .  .
အားတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာ. . .
ဂ်ဴ းရဲ့ ဆံုေနရက္နဲ့ လြမ္းေလျခင္းကို ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။
အဲဒီ ဝတၳဳကို ထြက္ကတည္းက ဖတ္ခ်င္ေနခဲ့ေပမယ့္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ အခုမွ ဖတ္ျဖစ္တာပါ။
ဒါေတာင္မွ စာအုပ္အျဖစ္ စကၠဴအထပ္လိုက္ကို လက္ကကိုင္ ဖတ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ဖုန္းကေလးရဲ့ ျမင္ကြင္းထဲကေန ebook အျဖစ္ ဖတ္လိုက္ရတာပါ။
အဲဒီစာအုပ္ကို ဖတ္ေနတုန္းမွာေရာ . . . ဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာပါ.  .တစ္ခုခုေျပာခ်င္လာတာ… လွ်ာယားလာပါတယ္ ။
လွ်ာ ယားရင္ လက္ကပါ ယားလာတတ္တဲ့ ကိုယ့္ထံုးစံအရ . . .
ေျပာခ်င္တာေလးေတြ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္ ။
သာမန္စာဖတ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ့ ေျပာၾကည့္တယ္လို့ပဲ သေဘာထားေပးပါခင္ဗ် ။
————–

… အားလံုးလည္း ဖတ္ျပီးေလာက္ေရာေပါ့ ။
ဒီေတာ့ ဇာတ္လမ္းကို ေသခ်ာျပန္ ေျပာျပမေနေတာ့ပါဘူး ။
ဒီဝတၳဳမွာ ဇာတ္ကြက္ ဇာတ္အိမ္က ဆရာမဂ်ဴးရဲ့ အရင္ကေရးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြလိုလည္း
ေျပာရေလာက္ေအာင္ မက်ယ္ဝန္းပါဘူး ။
ပင္လယ္နဲ့တူေသာမိန္းမမ်ား/
ေၾကမြသြားေသာတိမ္တိုက္မ်ားအေၾကာင္း/ ကြ်န္မ၏သစ္ပင္ /
ျမစ္တို့၏မာယာ/ မိန္းမတစ္ေယာက္၏ ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္ /
သူ မင္းကိုဘယ္ေတာ့မွ /  ေစာင့္ေနမယ္…

ငါကြ...

မနက္ျဖန္ မနက္ေစာေစာမွာ…
ငါ့နွလံုးသားကို.. ဆားနယ္ျပီး..ထားခဲ့ပါရေစ။
============================================
((( ဒီေန့ တစ္ေန ့လံုး..မင္းကိုငါ သတိရေနတာ.မင္းမသိပါဘူး ။ )))
ဒါေပမယ့္… သာမန္ ပန္းတစ္ပြင့္လို အပြင့္ေတြ ပြင့္..
သာမန္ သစ္တစ္ပင္လို အရြက္ေတြေ၀….
သာမန္ သစ္သိၤးတစ္လံုးလိုျဖစ္တည္မွဳ နဲ ့..
ငါ့ အလုပ္ကိုငါ ဆက္လုပ္ေန မွာ..ပါ ။
===============================================
ဒီေလာက မွာ… ငါမရွိလို ့မျဖစ္ဘူး.လို ့ ငါေတြးတဲ ့ ေန ့ဟာ…
ဒီေလာကထဲမွာ.ငါ မရွိသင့္ေတာ့တဲ ့ေန ့..ဆိုတာ..ငါ သိပါတယ္ ။
မင္းေရာ
ငါေရာ..
သူေရာ..
.ေဟာဟိုက လုူေတြေရာ…
အတၱဆိုတဲ ့ ၀တ္ရံုကို ျခံဳဖူးၾကတာပဲ..မဟုတ္လား ။
အတၱေတြ တျဖည္းျဖည္း ပါးလ်ားေပ်က္ကြယ္ သြားဖို ့…
ငါတို ့ၾကိဳးစားၾကည့္ဖူးၾကတာပဲ..မဟုတ္လား ။
=====================================
ငါ..ဘာေကာင္လဲ…လို့.. ငါသိတယ္ ။
မင္း ဘာလဲ……လို ့လည္း..ငါ သိသလိုလို ရွ္ိတယ္ ။
ခက္တာက..မင္းကိုယ္မင္း… ဘာလဲ..မသိေသးဘူး ။
ေရေလာင္းခ်သြားပါကြယ္….။ ငါ အနံ့ အသက္ေတြ သိပ္မခံနိုင္တတ္လြန္းလို ့။
=============================================
မာနကို လာလာ ခလုပ္တိုက္လြန္းေတာ့…